Dialoog: Atheïsme leidt tot moreel relativisme
Een mogelijke dialoog tussen een christen en een humanist…1
|
Christen:
Is abortus toegestaan?
Is verkrachting toegestaan?
Waarom is dat zo’n domme vraag?
Nee, ik ben het helemaal met u eens. Ik vraag me alleen af waarom u verkrachting afkeurt.
Oh?
Waarom vindt u dat? Heeft een hogere macht u deze algemeen geldende wet gegeven?
Dus mensen kunnen zelf ethische regels opstellen.
Dus de meerderheid beslist?
Maar wat als de meerderheid voor de uitroeiing van een minderheid is? Zoals, bijvoorbeeld, in Nazi Duitsland het geval was?
Maar zojuist zei u nog dat dit soort regels (het recht van de één eindigt waar dat van de ander begint) gebaseerd waren op de opinie van de meerderheid? |
Humanist:
Ja hoor. Ik kan me goed voorstellen dat sommigen daarvoor kiezen.
Nee natuurlijk niet, wat een domme vraag!
Nou, het lijkt me vanzelfsprekend dat verkrachting een ziekelijk iets is. Wilde u zeggen dat u het wel goed vindt dan?
Omdat het tegen de zin van het slachtoffer is.
Jazeker. De rechten van de één eindigen waar de rechten van de ander beginnen.
Haha, nee. Wij mensen hebben geen god nodig. Dit hebben we zelf zo besloten.
Ja, maar dan wel in overleg natuurlijk. Niet door één of enkele personen.
Precies!
Nee, dat kan niet! Want dan worden de rechten van die mensen geschonden! |
Conclusie: atheïsten / humanisten / agnosten / relativisten kunnen niet bepalen wat goed of slecht is. Ze hebben namelijk geen objectieve basis op grond waarvan ze dit kunnen bepalen. Hun wereldbeeld is doorweekt met interne contradicties en zelfweerleggende ideeën: ze hekelen dogmatisme, maar nemen op dat punt zelf een dogmatisch standpunt in. Of ze zijn tegen het aan anderen opleggen van normen en waarden, maar zelf leggen ze díe waarde weer aan anderen op.
Noot
1. Dit is een fictieve dialoog, maar het is wel gebaseerd op uitspraken die werkelijk gedaan worden.
|
